Bańki cięte, znane szerzej pod arabską nazwą Hidżama (Hijama), to jedna z najstarszych metod terapii naturalnej, stosowana od tysiącleci w medycynie tradycyjnej Bliskiego Wschodu, Azji i starożytnej Grecji. W odróżnieniu od popularnych baniek ogniowych czy próżniowych stosowanych w celu masażu lub rozgrzania, technika ta jest zabiegiem inwazyjnym, polegającym na kontrolowanym, miejscowym upuście krwi. Hidżama jest traktowana jako terapia głęboko oczyszczająca, mająca na celu usunięcie z organizmu tzw. „złej krwi”, czyli zastojów i toksyn, które według tradycyjnych koncepcji medycznych blokują przepływ energii i przyczyniają się do powstawania chorób.
Procedura zabiegu jest dwuetapowa i wymaga precyzji. W pierwszej fazie terapeuta przykłada bańki (najczęściej szklane lub plastikowe z pompką próżniową) w określonych punktach na ciele pacjenta – zazwyczaj na plecach, karku lub głowie. Wytworzone podciśnienie zasysa skórę i powoduje silne przekrwienie w danym obszarze. Po kilku minutach bańki są zdejmowane, a terapeuta wykonuje serię bardzo płytkich, delikatnych nacięć na skórze za pomocą sterylnego ostrza. Następnie bańki są nakładane ponownie w tych samych miejscach; podciśnienie „wyciąga” przez nacięcia niewielką ilość ciemnej, gęstej krwi, zawierającej produkty przemiany materii i toksyny.
Zwolennicy i praktycy Hidżamy wskazują na jej szerokie spektrum działania terapeutycznego. Metoda ta jest najczęściej stosowana w leczeniu przewlekłych dolegliwości bólowych, takich jak bóle kręgosłupa, mięśni, stawów oraz uporczywe migreny. Uważa się, że zabieg ten znacząco poprawia krążenie krwi i limfy, redukuje stany zapalne, obniża ciśnienie tętnicze oraz silnie stymuluje układ odpornościowy do regeneracji. Dla wielu osób jest to również forma profilaktyki zdrowotnej, pozwalająca na okresową detoksykację organizmu i przywrócenie wewnętrznej równowagi.